حمل بر خودستایی نباشد در روزنامه "تهران امروز" مورخ 18 آبان 88 آمده است:
هرازگاهي بنشين
فريبا منتظرظهور را شايد بتوانيم از جنس نويسندگاني بدانيم كه از قدرت ديدن و لمس بالايي از پيرامون خود برخوردار است. داستانهاي مجموعه «هرازگاهي بنشين» در يك جمله روايت زندگي ما انسانهاست. روايت بخشهايي از زندگي كه هيچگاه بهچشم نميآيند. بگذاريد سادهتر بگويم؛ تابهحال فكر كردهايد مثلا «مادري كردن» يعني چه؟ و براي جواب به اين سوال بدون هيچ فلسفهبافي تنها به آنچه امروز از عنوان مادر نزد خود داريد، فكر كرده باشيد. داستانهاي منتظرظهور دقيقا از همين جنس هستند. از جنس خود ما و از جنس گمشدههايي كه گاهي سفر دليل مناسبي است براي پيدا كردن آنها. كتاب شامل 17 داستان كوتاه است كه حتي نگاهي به اسامي آنها ميتواند منظور نويسنده را از نگارش آنها كه بيشك بخشي از آن القاي حس آينه بودن ما آدمها براي يكديگر است را منتقل كند.
۲ نظر:
گاهی روحیه گرفتن هم لازم است و الا که هر تعریفی تعارف نیست و حقیقتی در آن نهفته است.پس جدی بگیر .
ممنون هیلای عزیز
ارسال یک نظر