ادبیات چی فقط کسی است که آن چه دیگران با خود می گویند یا زمزمه می کنند با صدای بلند می گوید.
هر ازگاهی بنشین
"مادرم لیلی" در رسانه ها
رسانه ها و "هرازگاهی بنشین"
- "هرازگاهی بنشین"/ حمیدرضا امیدی سرور
- "هرازگاهی بنشین" / از نگاه علیرضا بهنام، سعید طباطبایی وفرشته نوبخت
- محسن حکیم معانی و فریبا منتظرظهور/ رادیو فرهنگ
- نقد داستان "دلبستگی ساده است"/;کانون ادبیات ایران
- داستانهایی از جنس زندگی/ الاهه دهنوی/ روزنامه تهران امروز
- بنشین و تماشا کن / هفته نامه بیرمی و روزنامه همشهری
- کشف و شهود در روزمرگی/ علی الله سلیمی/داستان همشهری
- نگاهی به داستان های "هرازگاهی بنشین" / وبلاگ شب و روز
- روايت زنان و مردان معاصر/علی رشوند /روزنامه تهران امروز
- «هرازگاهي بنشين» نقد شد / خبرگزاری ایبنا
- روایتهای ساده و بی آلایش، همراه با زبانی صمیمی /خبرگزاری مهر
- نگاهی متفاوت به مسائل روزمره / روزنامه اندیشه نو
- «مادري كردن» يعني چه؟/ روزنامه تهران امروز
- من کی گفتم "راوي اين مجموعه سوم شخص زن، است" دروغ چرا؟ تا قبر آآآآ / خبرگزاری فارس
- روایتی زنانه، موضوعی قابل قبول، پرداخت نسبتا محکم / وطن امروز
- در اين عرصه كارنامه اش كدام است ؟ / روزنامه ایران
- هرازگاهی بنشین مالِ فریبا منتظرظهور است ! / روزنامه اعتماد
- روايتي از تقابل انسان با جامعه امروزي / خبرگزاری ایبنا
- داستانهايي با موضوع برخورد انسان با حيوانات و ورزش/ خبرگزاری ایسنا
۱ نظر:
جمله خیلی قشنگیه
البته به نظرم کامل نیست، چون نویسنده به نظرم یک ویژگی دیگه هم داره، اونم اینه که زاویه دیدش با بقیه فرق میکنه. یعنی از نقطهای نگاه میکنه که ممکنه به فکر کس دیگهای نرسیده باشه. نقاطی رو روشن میکنه و نمایش میده که ممکنه کس دیگهای اون رو ندیده باشه و وقتی خواننده میخونه، به نوعکی اکتشاف یا روشن بینی دست پیدا میکنه...
ارسال یک نظر