ویژه نامه ققنوس که ضمیمه روزنامه بیرمی دراستان بوشهراست هربار به بررسی آثار یکی از نویسندگان و شاعران ایرانی- خطه جنوب ( که تعدادشان به هیچ وجه کم نیست!) می پردازد.
این ویژه نامه با صفحه بندی منسجم و کلاسیک ، بی هیچ ادعایی یادآور مجلات حرفه ای دهه ی 50 می باشد.
از بین ویژه نامه های منتشر شده، شماره 6 این ویژه نامه که به بررسی آثار رسول پرویزی پرداخته است به نظرم بسیار جالب آمد. چرا که از افراد صاحب نظری در موردایشان سوال شده بود، مانند فتح اله بی نیاز، حسن میرعابدینی، محمد بهارلو،امین فقیری و...
زحمت تمام گفتگوها را رضا شبانکاره بعهده اشته است و تمام مطالب ویژه نامه را بی کم وکاست در سایت بیرمی در اختیار علاقمندان قرار داده اند که جای تشکر دارد.
بخش هایی از نظرات در مورد رسول پرویزی را از نظر می گذرانیم و مطلب کامل را می توانید در سایت بخوانید:
فتح الله بی نیاز، داستان نویس و منتقد ادبی:
"شمارى از داستانهاى پرويزى، بهجاى شخصيت، «تيپ» دارند و مكان و زمان نقش چندانى در ساختار روايت ندارند. مكان و زمان هست، ولى فارغ از مختصات داستانى. كنش هست ولى در حد عادىترين تجربههاى روزمره. اين داستانها به همين دلايل بيشتر حكايت هستند» تا داستان به مفهوم «ادبيات داستانى امروز."
"زبان داستانها اساسن گزارشگونه، مقالهاى و ادارى است. اما ساده است - هرچند كه گاهى هم دشوار مىشود."
"متأسفانه پرويزى از تكنيك فاصله مىگيرد و اين وجه از داستاننويسى را در حد قصهگويى باقى مىگذارد و اطلاعات بسيار زيادى را – معمولن هم در ابتداى داستان - مىآورد. قصه «تقويم عوضی» كه مىتوانست با اندكى تمهيد - حتا در حد كارهاى چخوف - داستان خوبى شود، با يك مقدمه طولانى پر از اطلاعات شروع مىشود؛ همينطور قصه درويش باباكوهى آرام مُرد."...
امین فقیری- شیراز- داستان نویس:
"شاهکار پرویزی، نثر اوست. ساده نویسی یک نوع هنر است. بعضی ها هر کار که می کنند، نمی توانند ساده و راحت بنویسند. "
"شخصیت های قصه رسول پرویزی هیچ کدام از قشر بالای جامعه نیستند. یا دانش آموزند؛ یا معلم و ناظم و آدم های مشهور که مردم شیراز و بوشهر به خوبی آنها را می شناسند. نام گذاری ها شاید امروزه که داستان ها مدرن و پسامدرن شده اند، ایراد داشته باشد. دیگر کسی از تک سیلاب در پیشانی داستان استفاده نمی کند. اسم داستان ها همراه با رمز و راز شده است. "
"در هر صورت یاد ِ رسول، گرامی است. تقریبن باید از نسل قدیم باشی- کوچه های قلوه کاری شیراز- مدرسه هایی که حوض گرد داشتند و درکهایی با شیشه های رنگی و معلم های خوب و بد و بازار وکیل به یادت مانده باشد تا حلاوت داستان های زنده یاد رسول پرویزی را درک کنی."...
این ویژه نامه با صفحه بندی منسجم و کلاسیک ، بی هیچ ادعایی یادآور مجلات حرفه ای دهه ی 50 می باشد.
از بین ویژه نامه های منتشر شده، شماره 6 این ویژه نامه که به بررسی آثار رسول پرویزی پرداخته است به نظرم بسیار جالب آمد. چرا که از افراد صاحب نظری در موردایشان سوال شده بود، مانند فتح اله بی نیاز، حسن میرعابدینی، محمد بهارلو،امین فقیری و...
زحمت تمام گفتگوها را رضا شبانکاره بعهده اشته است و تمام مطالب ویژه نامه را بی کم وکاست در سایت بیرمی در اختیار علاقمندان قرار داده اند که جای تشکر دارد.
بخش هایی از نظرات در مورد رسول پرویزی را از نظر می گذرانیم و مطلب کامل را می توانید در سایت بخوانید:
فتح الله بی نیاز، داستان نویس و منتقد ادبی:
"شمارى از داستانهاى پرويزى، بهجاى شخصيت، «تيپ» دارند و مكان و زمان نقش چندانى در ساختار روايت ندارند. مكان و زمان هست، ولى فارغ از مختصات داستانى. كنش هست ولى در حد عادىترين تجربههاى روزمره. اين داستانها به همين دلايل بيشتر حكايت هستند» تا داستان به مفهوم «ادبيات داستانى امروز."
"زبان داستانها اساسن گزارشگونه، مقالهاى و ادارى است. اما ساده است - هرچند كه گاهى هم دشوار مىشود."
"متأسفانه پرويزى از تكنيك فاصله مىگيرد و اين وجه از داستاننويسى را در حد قصهگويى باقى مىگذارد و اطلاعات بسيار زيادى را – معمولن هم در ابتداى داستان - مىآورد. قصه «تقويم عوضی» كه مىتوانست با اندكى تمهيد - حتا در حد كارهاى چخوف - داستان خوبى شود، با يك مقدمه طولانى پر از اطلاعات شروع مىشود؛ همينطور قصه درويش باباكوهى آرام مُرد."...
امین فقیری- شیراز- داستان نویس:
"شاهکار پرویزی، نثر اوست. ساده نویسی یک نوع هنر است. بعضی ها هر کار که می کنند، نمی توانند ساده و راحت بنویسند. "
"شخصیت های قصه رسول پرویزی هیچ کدام از قشر بالای جامعه نیستند. یا دانش آموزند؛ یا معلم و ناظم و آدم های مشهور که مردم شیراز و بوشهر به خوبی آنها را می شناسند. نام گذاری ها شاید امروزه که داستان ها مدرن و پسامدرن شده اند، ایراد داشته باشد. دیگر کسی از تک سیلاب در پیشانی داستان استفاده نمی کند. اسم داستان ها همراه با رمز و راز شده است. "
"در هر صورت یاد ِ رسول، گرامی است. تقریبن باید از نسل قدیم باشی- کوچه های قلوه کاری شیراز- مدرسه هایی که حوض گرد داشتند و درکهایی با شیشه های رنگی و معلم های خوب و بد و بازار وکیل به یادت مانده باشد تا حلاوت داستان های زنده یاد رسول پرویزی را درک کنی."...
حسن میرعابدینی ، نویسنده ومحقق ادبی:
" او فقط به نقل هرچه شیرین تر خاطره می اندیشد و مثل داستان نویس های مدرن در بند شیوه های تازه شخصیت پردازی، هماهنگی صورت ومحتوا ، ایجاز و فشردگی متن از طریق در هم تنیدگی عناصر داستان برای اثرگذاری مجرد و ناب بر خواننده – آن سان که مرد نظز ادگار آلن پو – بود نیست."
قصه های او طنزی شیرین و نثری روان دارند که خیلی از جوان های مروز از آن بی بهره اند."...
" او فقط به نقل هرچه شیرین تر خاطره می اندیشد و مثل داستان نویس های مدرن در بند شیوه های تازه شخصیت پردازی، هماهنگی صورت ومحتوا ، ایجاز و فشردگی متن از طریق در هم تنیدگی عناصر داستان برای اثرگذاری مجرد و ناب بر خواننده – آن سان که مرد نظز ادگار آلن پو – بود نیست."
قصه های او طنزی شیرین و نثری روان دارند که خیلی از جوان های مروز از آن بی بهره اند."...
